Verslag deelnemer

Noorwegen 16-25 juni 2016

Vorig jaar(2015) zijn we met de auto voor het eerst in Noorwegen geweest. Toen baalde ik dat ik 2 dingen niet bij me had. Het eerste was de wintermuts, gôh wat kan het daar koud zijn. Het tweede was de MOTOR, wat een weggetjes heb je daar om te toeren. Dus wat schetst mijn verbazing: VTM had voor 2016 een reis naar Noorwegen gepland.  Bij mij was wel de afweging of ik 10 dagen op een motor kan zitten?  Deze kans moest ik maar aangrijpen om weer een nieuwe ervaring op te doen. Zo begon op 16 juni de reis met een 9 tal medereisgenoten. Startende vanuit Steenwijk. Het begon daar gelijk  goed: bij een aantal moesten de topkoffers leeg zijn voor boodschappen. Komen ze daar aan met een gigantische boodschappentas!  Maar met wat creatief inpakken van ervaren reisgenoten is dit toch gelukt. We konden eindelijk weg.

Binnendoor en via snelweg kwamen we aan in Kiel, Duitsland waar we de nachtboot naar Göteborg namen. Na een lekker Scandinavisch buffet te hebben gehad gingen we gezellig naborrelen.  De reisleider gaf aan om een half uur te rusten. We hebben hem niet eerder weer gezien als de volgende morgen.  Bij het afrekenen van de drankjes kwam de persoon verbouwereerd terug. De € 50,00 die hij mee had was te weinig. Tja, Zweden en Noorwegen is duur.

Aangekomen in Göteborg  reden we via de snelweg naar Lillehammer, Nordsetter.  Onderweg al mooie uitzichten gehad. Toch nog het regenpak aan gehad. Aangekomen op de plek van bestemming hadden we nu al rond de 900 km gereden. Een welverdiende rust was op z’n plek geweest, maar helaas: er moest nog gekookt worden. Met een paar goede koks onder ons en een goede opruimploeg was dit weer prima geregeld en hadden we een fijne avond.

De volgende morgen gingen we richting Eikesdalen. We werden getest of we wel overweg konden met de motor. (verkapte VRO) Normaal probeer je grind te vermijden, maar hier hadden we een grindbak van 67 km. Hoe verzin je het!  Aangekomen op de nieuwe bestemming na intensief stuurwerk was het verblijf prehistorisch.  Dit was niet wat de leiding voor ogen had. Gelukkig hadden we een tolk onder ons die wat anders kon regelen. Zo kwam het toch nog goed voor deze 2 overnachtingen.

De volgende morgen hadden we een tocht van 290 km richting Kristiansund. Een route met veel bruggen langs en over de fjorden. Schitterende uitzichten en een weg die weg is maar er ook weer is. Onderweg veel fotomomenten gehad zonder regen.

Na een goede nachtrust reden we de volgende dag van Eikesdalen via de Trollstigen naar de Geiranger. Wat voor motororen? Ik dacht het wel. We hebben wat haarspeldbochten gehad naar boven en natuurlijk weer naar beneden. Voor de liefhebbers nog maar een keer naar boven en naar beneden. Wat een ervaring, je zou er bang van worden. De Geiranger is het bekendste fjord van Noorwegen.  Schepen die je van boven ziet als dobbers, maar bij aankomst beneden in het dal zie je een flatgebouw van wel 10 verdiepingen hoog, om over de lengte nog maar niet te spreken. Onderweg heb ik heel vaak besloten om bij thuiskomst gelijk de motor te koop zetten (ha, ha). Een ieder had zo zijn eigen idee en ervaring bij het rijden hiervan.

Elke rit naar een nieuw overnachting  gaf weer de nodige verbazing zowel als weg en als natuur. We hebben daar waar het kon iedere dag  gepicknickt onderweg.  De laatste dagen ging de route van Sognefjord, Fjorde, Flåm, Gudvangen, Geilo naar Gaustatoppen. Van daaruit via Vear naar Horten om de ferry naar Moss te nemen en door Zweden om tijdig in Göteborg de nachtboot naar Kiel te nemen. Er zijn maar een ”paar” foto’s gemaakt van de hele reis. Achteraf hoorde ik dat ze mij aan touw wilden hebben, ze waren mij nog al eens kwijt. Ja, de natuur is daar ook zo mooi. 

Grappige momenten van de reis waren dat  2 mannen “geduckt” zijn (traditie) en één man had zijn been tekort. De gevolgen voor zowel rijder als motor waren gelukkig niet heel erg.

De reis was een hele belevenis: de groep was goed op elkaar ingesteld, mooie tochten en leuke avonden. Ik kan terug kijken op een mooie reis. 10 dagen (3.750 km) op een motor zitten viel reuze mee. Of we de motor gaan verkopen???? Dit valt nog te bezien. Maar, ik heb geen spijt gehad dat ik de motor en de muts nu wel  bij mij had.

Groet André